Wybór dobrego stołu w ulubionym pokerroomie

Opublikowano: 13 stycznia, 2010

comment Skomentuj Email This Post Wydrukuj ten artykuł

Wybór dobrego stołu w ulubionym pokerroomie thumbnail

Czemu wybór stolika jest taki ważny? Dobra decyzja przy wyborze stołu, do którego siadamy, drastycznie zwiększaja nasze zyski.

Wszyscy regularnie wygrywający gracze podążają za zasadą: Grają jedynie wtedy, kiedy mają przewagę nad pozostałymi graczami. Poker to nie gra honoru czy ambicji, gdzie staramy się pokonać lepszego gracza. Tutaj powinieneś bezpośrednio unikać lepszych graczy. Grasz dla zysku i właśnie gra z gorszymi graczami od Ciebie będzie przynosić Ci upragniony sukces.

Wybór stolika staje się coraz ważniejszy wraz ze wzrostem limitów, na których gracz. Na niskich limitach znajdziesz dużo kiepskich graczy, dlatego właściwy wybór stolika nie jest aż tak ważny. Jednak im wyższe stawki, tym oczywiście wyższy poziom graczy. Właśnie wtedy musisz uważnie dobierać swoich przeciwników, aby grać maksymalizując swój zarobek.

Dobieranie stolika wpływa bezpośrednio na Twój dochód, nie mniej niż Twoje pokerowe umiejętności. Każdy zna przysłowie: “Możesz być dziesiątym najlepszym graczem na świecie, ale wciąż będziesz przegranym, jeśli przy stoliku będzie siedziała poza Tobą najlepsza dziewiątka.”

Dla każdego kto do tej pory ignorował ten aspekt gry w pokera, przedstawiamy artykuł z serii “know-how”, który przybliży Ci owy sposób na zwiększenie Twojego dochodu. Wielu graczy opanowało podstawy gry w pokera, znając jego najważniejsze zasady. Od tej pory jednak ich postęp będzie wolniejszy, ponieważ usuwanie błędów w grze jest powolne i mało widoczne w krótkim okresie czasu. Wybór stolika nie zależy od Twoich pokerowych umiejętności, jednak może zdecydowanie (i to w krótkim okresie czasu) i odczuwalnie zwiększyć Twoje szanse na zwycięstwo.

I taka jest prawda: Wielu średnich graczy ma całkiem niezły dochód z pokera, pomimo braku specjalnego talentu. Jednak oni starannie wybierają stoliki, przy których siadają do gry. Jest też druga strona medalu – utalentowani i kreatywni gracze, którzy tracą cały swój pokerowy bankroll, ponieważ nie zważają na aspekt wyboru stolika. Grają z lepszymi graczami i właśnie dlatego przegrywają. Prawdziwym zwycięzcą może zostać jedynie osoba, która naprawdę chce wygrywać, taka która angażuje się psychicznie i emocjonalnie w swój cel. Wygrywający gracze siadają do stolika tylko wtedy, kiedy wiedzą, że mają przewagę nad resztą graczy.

Nigdy nie graj nie mając przewagi!

Ten artykuł jest skierowany głównie do graczy Full Ring. Wiele z przedstawionych zasad jest oczywiście użyteczna także przy stolikach shorthanded. Zakładam, że wiesz czy lepiej Ci idzie przy stolikach dziesięcio, czy sześcioosobowych. Argumenty za i przeciw grze shorthanded nie zostaną poruszone w tym artykule – jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat zajrzyj do specjalnego artykułu na naszej stronie. Nie podejmiemy także tematu jak należy wybierać limit, na którym gramy. To powinieneś mieć już opanowane, zgodnie z podstawowymi zasadami bankroll managment.

Czego masz szukać przy stolikach?

Stoliki z dobrymi statystykami

Z perspektywy gracza szukającego dobrego stolika, “dobre statystyki” oznaczają po prostu złych graczy. Najlepszym wskaźnikiem obecności kiepskich graczy (tzw. fish) przy stole jest wskaźnik VPIP (Voluntarily Put Money in the Pot – czyli % jak często gracz wchodzi do gry z początkową ręką), a w przypadku gier NL Holdem, także wskaźnik WTSD (Went to Showdown – czyli jak często gracz dochodzi ze swoją ręką do showdown). Nie pomoże Ci fakt, że Twój przeciwnik zagrywa call z prawie każdą reką pre-flop, ale na showdown idzie tylko z bardzo mocnymi rękami. Call pre-flop pozwoli Ci wygrać jedynie małą część stacka kiepskiego gracza, kiedy naprawdę duży zysk uzyskuje się poprzez wysokie value bety post-flop. Naprawdę dobrze jest odnaleźć stolik, gdzie gracze mają 40 VPIP oraz 30 WTSD – jednak nie jest to konieczne, jeśli mamy chociaż jednego takiego gracza, nad którym mamy pozycję. Generalnie rzecz biorąc, stoliki z wysokimi wartościami VPIP oraz WTSD są znacznie bardziej dochodowe niż te, na którym te wartości są niskie.

Dodatkowo, istotnymi wartościami są wskaźniki PFR, czyli Preflop-Raise-Rate, oraz AF, czyli Aggression Factor. Oba odzwierciedlają jak agresywni są gracze przy stoliku. Większość graczy woli grać przeciwko tzw. calling stations, czyli pasywnym graczom, którzy często grają call – przeciw nim najłatwiej się wygrywa. Takich graczy cechuje wysoka wartość współczynników VPIP oraz WTSD, ale niskie wartości PFR oraz AF.

Dość łatwo jest także wygrywać przeciwko agresywnym (a raczej: hiper-agresywnym ) graczom, ponieważ mają oni tendencję do blefowania. Jednak, gra się przeciwko nim zdecydowanie trudniej niż przeciwko calling stations. Często musisz grać o cały swój stack, kiedy Twoja ręka jest naprawdę marginalna. Jeśli wiesz jak grać przeciwko graczom LAG (Loose-Aggressives) oraz Maniakom, czekają na Ciebie dosłownie złote góry. Takie gry jednak cechują się większym variance, ale o tym będziesz mógł przeczytać w dalszej części tego artykułu.

Stoliki o “dobrym wyglądzie całkowitym”

Średnie wartości VPIP, PFR, WTSD oraz AF dostarczają częściowych informacji na temat gry każdego z graczy. Podstawowym pytaniem jest: Czy wolałbyś grać przy stole, gdzie wszyscy gracze są na podobnym poziomi i są raczej średni, czy wolisz stolik z powiedzmy dwoma kiepskimi graczami, ale gdzie reszta graczy jest zdecydowanie lepsza od Ciebie samego?

Moja osobista opinia, do której przychyla się ogólna większość dobrych graczy jest następująca: Wole drugą opcję, ze względu na następujące fakty:

Gracze mający około 30 VPIP oraz nieco niższy WTSD niekoniecznie są źli w grze post-flop. Jeśli nie są agresywni, mogą naprawdę utrudnić Ci rozgrywkę.
Naprawdę kiepscy gracze mają więcej niż 50 VPIP oraz 30-40 WTSD. Jeśli będziesz miał szczęście, to nie tylko będą loose pre-flop, ale ich gra będzie bardzo pasywna post-flop. Dlatego będą oni bardzo przewidywalni, co pozwoli Ci maxymalnie wykorzystać ich niskie pokerowe umiejętności.
Osoba mająca 70 VPIP to kompletny “fish”, który prawdopodobnie i tak nie odpuści w grze post-flop, nawet z marginalnym rękami. I właśnie przeciwko takim graczom chcesz grać jak najwięcej – to właśnie w grze przeciwko takim graczom będziesz zyskiwał najwięcej pieniędzy.
Jeśli masz pozycję nad graczem typu “fish” możesz go przeważnie izolować pre-flop. Ba, nawet dobrze jest jeśli masz za sobą graczy tight-agressive. Tacy gracze przeważnie respektują Twoje zagrania raise preflop i dlatego częściej będziesz odnajdywał się w sytuacji heads-up przeciwko fishowi – a tego właśnie chcesz.

Harmonia z Twoim własnym stylem

Obiektywnie mówiąc, przy stolikach z samymi graczami typu calling stations będziesz miał duży dochód. Są jednak gracze, którzy nie pasują do takiego środowiska. Są to gracze, którzy np. tiltują przegrywając pechowe rozdania. Znajdziemy także graczy, którzy uwielbiają blefować, co jest kompletnie niedochodowe przeciwko graczom typu loose-passive. Inni gracze natomiast wolą grać heads-up, gdzie potrzebna jest doskonałą umiejętność odczytywania rąk przeciwnika. A w grze przeciwko graczom typu loose-passive te umiejętności nie mają aż takiego wielkiego znaczenia.

Podobne zależności odnoszą się do gry przeciwko maniakom. Przeważnie dochodowym jest obecność maniaka przy stole, jednak są gracze, którzy tego nie lubią – po prostu nie odpowiada im dynamika gry w takim wypadku. Plus dodatkowo, grając przeciwko maniakom mamy najwyższy variance naszych dochodów.

Wybór stolika zawsze ma także odniesienie do naszych personalnych preferencji, należy zadać sobie pytanie: “Czy ten stolik mi pasuje?” albo nawet: “Czy dobrze czuję się wśród takich graczy?”

Wraz z upływem czasu powinieneś nauczyć się jak grać przeciwko obu problematycznym typom graczy: calling station oraz maniakom. Granie przeciwko nim jest najbardziej opłacalne i przejście obojętnie obok takiej szansy to po prostu strata możliwych dochodów.

Kiedy należy zacząć rozglądać się za dobrym stolikiem?

Ważne jest nie tylko miejsce, ale także odpowiedni czas wyszukiwania dobrego stolika. Jeśli Twoje godziny, w których możesz grać w pokera są dość elastyczne – powinieneś jak najlepiej dobierać czas w ten sposób, by przy stolikach było jak najwięcej kiepskich graczy. A tak dzieje się przeważnie późnym wieczorem oraz w nocy.

Małe sprostowanie dla graczy nie dysponujących pokaźnym arsenałem czasu do wyboru. Przy odpowiednim zastosowaniu metod doboru stolika możesz spokojnie znaleźć kiepskich graczy niezależnie od pory kiedy grasz.

Najwięcej pieniędzy możesz zarobić w weekend. Tutaj masz pewnie więcej czasu, a do tego w weekendy gra zdecydowanie więcej kiepskich graczy. Dużo graczy chodzi także na weekendowe imprezy, a następnie zasiada do stolika, co zdecydowanie pogarsza ich grę.

Metody wyboru odpowiedniego stolika

Skanowanie stolika

Skanowanie stolika to bardzo prosta i efektywna metoda. W celu zastosowania tej metody potrzebujesz programów: PokerTracker oraz GLH.

W celu uzyskania dużej bazy graczy, co zwiększy efektywność wyboru stolika, możesz:

Metoda 1: Grasz, a tym samym zbierasz informacje. Ta metoda nie jest bardzo efektywna, ze względu na fakt, że jest po prostu powolna.

Metoda 2: Wymieniasz się informacjami z innymi osobami.

Wielkość Pota

Załóżmy, że chcesz zacząć zaraz grę, ale nie masz żadnych wiadomości na temat dostępnych stolików. W tym wypadku średni wielkość pota to przeważnie najlepsza dostępna informacja. Jeśli pot jest wysoki, oznacza to, że w rozdaniu albo uczestniczyło wielu gracz, albo gracze często dochodzą ze swoją ręką do showdown. Ponieważ wartość współczynników VPIP oraz WTSD pozwala ustalić jak kiepscy gracze są przy stole – właśnie wielkością pota należy się kierować, jeśli nie mamy żadnych dodatkowych informacji. Jednak, używanie tej metody posiada także parę wad:

Nie masz pewność, że gracze loose są przyczyną dużej wielkości pota. Czasami jest to po prostu paru bardzo agresywnych graczy, przez których duże poty są budowane dość szybko – a nie wszystkim to pasuje.
W niektórych wypadkach, duże poty to wynik przypadku. Np. w ciągu ostatnich paru rąk gracze mogli mieć szczęście i trafiać dobre karty.
Dodatkową wadą jest fakt, że wysoka średnia wielkość pota przyciąga innych graczy umiejących wybierać stoliki – a Ci gracze przeważnie są dobrzy.
Duże poty to coś, czego szuka wielu graczy. Dlatego czasami przy takich stolikach tworzą się długie listy oczekujących. W momencie kiedy będziesz miał możliwość usiąść przy stoliku, nie masz gwarancji, że do tej pory nie usiadło tam 9 innych, bardzo utalentowanych graczy.

Lista przyjaciół

Zdecydowanie powinieneś dodawać bardzo kiepskich graczy do listy swoich przyjaciół, żeby mieć możliwość odnalezienia ich później. Jak to działa na PartyPoker: My account > Buddylist > ADD. Jeśli gracz jest na Twojej liście przyjaciół, możesz wyszukać stoliki w następujący sposób: Search Tables (pasek na dole) > Player Search > Buddys > Checkmark > Search. Którzy gracze powinni zostać dodani do Twojej listy przyjaciół? Cóż, tutaj każdy ma własne kryteria.

Istnieją pewne generalne zasady: zawsze powinieneś dodawać graczy mających VPIP powyżej 50 oraz WTSD powyżej 40. Wraz z czasem zdasz sobie także sprawę, którzy z graczy przy Twoim stole są kiepscy, średni czy bardzo dobrzy.

Są jednak problemy związane z metodą “listy przyjaciół”. Niektórych graczy nie zobaczysz już więcej, ponieważ po prostu przestali grać. Mogą pojawić się od czasu do czasu, jednak nie będzie to regularnie. Inni gracze zmienią limit na którym grają (lub Ty sam go zmienisz) i niestety nie będziesz w stanie grać z nimi przy stole. Lecz nawet jeśli tacy gracze są online i grają na odpowiednim dla nas limicie, istnieje inny potencjalny problem. Wielu z nich będzie wybierało opcję ukrycia przed wyszukiwaniem (ciekawe czemu?) poprzez aktywację opcji „Hide me from search” z menu „Options”. Przy ich imieniu jest zero na końcu. Także, aby ta metoda byłą efektywna potrzebujesz dużej bazy przyjaciół, wśród której odnajdziesz kiepskich graczy. Posiadanie takiej kolekcji to prawdziwy skarb – wielu graczy potrafi oddać naprawdę dużo pieniędzy, jeśli tylko umiesz przeciwko nim odpowiednio zagrać.

Podążanie za kiepskim graczami (Chasing)

Jeśli spotkasz bardzo kiepskiego gracza przy jednym stoliku, powinieneś natychmiast sprawdzić, czy nie siedzi przy większej ilości stołów. Przeważnie jednak będziesz zawiedziony, ponieważ najgorsi gracze nie potrafią (lub nie mają możliwości finansowych) grać przy więcej niż jednym stoliku jednocześnie. Dlatego aby się nie nudzić, grają zdecydowanie więcej rąk niż powinni.

Zawsze kiedy znajdę nowego gracza, który podpada pod kategorię fish, automatycznie dodaje go do listy przyjaciół: robie tak ponieważ kiepscy gracze przy utraci wszystkich pieniędzy na stole, nawet jeśli chcą kontynuować swoje podboje, często zmieniają stolik, na którym grają. “Nowa gra, więcej szczęścia!” ,Za takim graczem oczywiście powinieneś od razu podążać, ale tylko jeśli to przypadek wyjątkowego fisha.

Elastyczność wyboru

Jeśli jesteś w stanie iść na kompromis, będziesz w stanie zdecydowanie łatwiej wybrać odpowiadający Ci stolik. Wielu graczy, szczególnie początkujących oraz świeżo upieczeni zaawansowani gracze czują się lepiej w grach full ring. Tutaj masz sporo czasu czekając na dobrą rękę – i ten czas możesz wykorzystać na analizę zagrań przeciwników. Jednak, aby dostać się na dziesięcioosobowy stolik musisz znaleźć stolik z dziewięcioma graczami i jednym wolnym miejscem. A taka sytuacja nie zdarza się często. Oczywiście, mógłbyś zapisać się na listę oczekujących na gre przy stoliku, ale to nie wchodzi w gre jeśli nie jesteś cierpliwy. Problemem w takiej sytuacji jest wybór miejsca przy stole, który ogranicza się do zajęcia jakiegokolwiek wolnego miejsca.

Gratulacje jeśli zamierzasz zająć miejsce przy stole z wolnymi czteroma, pięcioma miejscami. W takim wypadku będziesz w stanie wybrać miejsce gdzie masz pozycję nad graczami typu fish. Stoliki z siedmioma lub ośmioma graczami (wliczając Ciebie) są bardzo podobne do standardowej gry full ring. W dodatku takie stoliki mają tendencję do szybkiego zapełniania wolnych miejsc. Dolną granicą są stoły z sześcioma graczami, a stoliki z pięcioma lub mniej graczami to już definitywnie gra shorthanded.

Jeśli jesteś w stanie grać oba full ring oraz shorthanded, masz zdecydowaną przewagę przy wyborze odpowiedniego stolika. W przeciwieństwie do pełnych stolików sześcioosobowych, na wpół puste stoliki dziesięcioosobowe to dodatkowa przewaga dla graczy umiejących grać shorthanded. Twoi przeciwninciy przeważnie będą mieli kłopoty z dostosowanie swojej gry do takich sytuacji, ponieważ są przyzwyczajeni do gry w 10 osób. Duża część tych graczy zostaje na stoliku po prostu dlatego, że przegrali pieniądze i nie chcą odejść od stolika dopóki nie odrobią strat. Tacy gracze starający się wyjść na zero to oaza tiltu oraz dobra możliwość na zarobienie dodatkowych pieniędzy.

Wybór odpowiedniego miejsca przy stole

Przepływ pieniądza

To czy Twoja pozycja jest dobry czy zła, zależy także od graczy z jakimi grasz. Pozycja przy stole w Holdem’ie to podstawa. Jest ona na tyle ważna, że stworzono następujące powiedzenie: “W Holdem’ie pieniądze zawsze płyną z prawej na lewo!” Kiedy zastanawiam się kogo chcę mieć po swojej prawej, nasuwa mi się jedna myśl: Kiepskich graczy – bo to właśnie oni oddadzą mi najwięcej pieniędzy. I dlatego staram się w ten sposób dobierać miejsce przy stole. Jak już wspomnieliśmy, nie zawsze można ustalić, którzy gracze są kiepscy, jednak jest tego wymierny wskaźnik: wartość VPIP. Dlatego chcę, aby wszyscy gracze loose byli po mojej prawej, a gracze tight po lewej. Fakt posiadania pozycji nad graczami, którzy uczestniczą w rozdaniach zdecydowanie częściej niż pozostali jest tutaj kluczowy.

loose-passive

W Holdem’ie najwięcej pieniędzy zarabia się na tzw. calling-stations, ponieważ są to najgorsi gracze. Czasami obecność takiego gracza po naszej lewej, który nie tylko lubi często robić call z marginalnymi rękami, ale także takiego, który nie będzie agresywny z dobrą ręką, jest sprzyjająca. Jednak, jeśli zrobię raise pre-flop mając AK lub wysoką pocket pair, chciałbym aby gracz loose był już w rozdaniu, mając np. J9o. Nawet gracze typu calling stations nie sprawdzą pre-flop z każdą ręką. Dopiero kiedy taki gracz znajdzie się w rozdaniu na flopie i trafi cokolwiek, możesz mieć większą pewność, że dojdziesz z takim graczem aż do showdown, nawet jeśli ma marginalną rękę. Dlatego mając dobrą rękę osiągasz często niesamowity zysk. Szanse dodatkowo wzrastają jeśli uda Ci się izolować calling station robiąc raise pre-flop.

Gracz LPA ( loose-passive ) ma przeważnie niski współczynnik PFR ( pre-flop raise ). To wpływa na dwa czynniki:

Jeśli taki gracz zrobi raise, musisz być uważny. Przeważnie w takim wypadku ma naprawdę dobrą rękę.
Ponieważ taki gracz przeważnie robi limp z rękami typu AT-AQ, możesz rozgrywać swoje AQ agresywnie, zamiast robić fold.

loose-aggressive

LAG to typ gracza agresywnego, którego zachowanie ciężko przewidzieć. Nad takim graczem fakt posiadania pozycji to konieczność. W wypadku wdania się w rozdanie z takim graczem, poprzez posiadanie nad nim pozycji, możesz zdecydowanie zminimalizować swoje przegrane ( lub analogicznie: zmaxymalizować Twoje wygrane ). Kiedy taki typ gracza nie ma pozycji, ciężej jest mu blefować. Nie może grać semibluff raise. Możesz starać się izolować gracza LAG, mającego wysoką wartość PFR (Maniak). Jeśli siedzisz po prawej stronie gracza LAG, będziesz często zmuszony zrzucić rękę pre-flop, kiedy Twój raise napotka kolejny reraise takiego gracza.

Gracz LAG dość często będzie próbował kraść Twoje blindy. W tym wypadku musisz dość wcześnie zorientować się w sytuacji i odpowiednio dostosować swoją grę, w celu minimalizacji start. Jeśli uda Ci się to dość szybko, możesz zyskać respekt ze strony tego gracza i nie będzie on próbował więcej kraść Twoich blindów.

tight-passive

Okay, chciałbyś mieć wszystkich graczy po swojej prawej stronie, ale jest to niemożliwe. Dlatego gracze typu “rock” powinni być po Twojej lewej. Jasne, bez pozycji nie wygramy od takiego gracza dużej ilości pieniędzy, jednak zacznijmy od faktu, że od takiego gracza w ogóle ciężko coś wygrać. Taki gracz jest jednak mało groźny, ponieważ nawet kiedy ma dobre ręce będzie grał pasywnie i jedynie zagrywał call. Taki gracz nie potrafi uzyskać dobrej zapłaty za swoją silną rękę. W przypadku kiedy taki gracz zagra raise, jest to dla nas łatwy fold – przeważnie ma on tutaj przynajmniej dwie pary lub lepiej.

Jeśli jesteśmy na pozycji late i zagramy raise mając powiedzmy asa ze słabym kickerem, bardzo rzadko napotkamy się na 3-bet. Jeśli będziemy starać się kraść blindy od takiego gracza, napotkamy opór jedynie w przypadku kiedy ma on silne ręce – a wtedy nasza decyzja o zagraniu fold jest dość łatwa.

tight-aggressive

Grając przeciwko graczowi TAG możesz zająć miejsce po dowolnej stronie takiego gracza, lewe lub prawe.

Przedyskutujmy wady, kiedy taki gracz siedzi po naszej prawej: Ponieważ tacy gracze grają raise-lub-fold, taki gracz będzie grał raise z pozycji middle z średnimi rękami. Mimo to wciąż będziemy zmuszeni zagrać fold mając rękę typu AJ lub AQ, ponieważ nigdy nie możemy wykluczyć premium hand z zakresu rąk takiego gracza. Dlatego będziemy musieli cierpliwie czekać na dobrą rękę, co jest często frustrujące. Gracz TAG jest tutaj aby zabrać stacka graczom typu fish, tak samo jak my. Jeśli taki gracz jest po naszej prawej, często będzie grał raise, płosząc kiepskich graczy. W potach, gdzie uczestniczy wielu graczy, gracz TAG będzie często starał się wyrzucić nas z rozdania reprezentując silną rękę lub robiąc semi-bluff.

Teraz na temat: Gracz TAG po naszej lewej. Ponieważ tacy graczy nei grają dużej ilość rąk, będą oni respektować Twój raise pre-flop co często pozwoli Ci zostać sam na sam w rozdaniu z kiepskim graczem. Nie mając pozycji post-flop bardzo często możemy zrobić bet, ponieważ taki gracz dość często zagra fold jeśli nie trafił flopa.

Opuszczanie stolika

Jeśli jeden ze stolików, na których grasz jest dobry, ale nie specjalny – zawsze należy poszukiwać lepszego stolika na rozpoczęcie na nim gry. Ponieważ jako gracz tight grasz fold dużej ilości rąk, wolny czas możesz poświęcić na poszukiwanie stołu, gdzie Twój zysk będzie zdecydowanie lepszy niż obecnie. Jeśli używasz metody skanowania lub listy przyjaciół, takie poszukiwania nie stwarzają specjalnych problemów.

Który stolik powinniśmy opuścić? To proste: ten z najsilniejszymi przeciwnikami. Nawet jeśli masz całkiem niezły dochód na takim stoliku – to nie powód, żeby siedzieć przy problematycznym stole. Mogłeś np. mieć szczęście, które zaraz się odwróci, a przy dużej ilości lepszych od Ciebie graczy taki fakt może mieć dla Ciebie tragiczne skutki. Nikt nie może przewidzieć przyszłości. Z drugiej strony, jeśli przy stoliku jest dużo kiepskich graczy, a my przegrywamy – nie oznacza to, że powinniśmy opuścić stolik, a wręcz przeciwnie.

Wielu graczy robi błąd i podchodzi do sprawy całkowicie odwrotnie. Zostają przy stolikach z silnymi graczami, ponieważ chcą odrobić straty. Biorą swoją przegraną personalnie, a to jest błąd, który doprowadza do dodatkowych, niepotrzebnych strat. Bycie stratnym jest OK. Zdarza się to każdemu, nawet najlepszemu, jeśli nie będzie miał szczęścia w kartach. Nie możesz brać tego do siebie jako osobistej porażki. Wynik na pojedynczym stoliku nie jest ważny – co się naprawdę liczy to stan konta pokerowego w okresie długiego czasu. Jeśli opuszczasz stolik jako przegrany, ale jesteś zwycięzcą na innych – stan Twojego konta się na pewno nie pomniejszy, a być może cały czas rośnie. Z taką stratą można żyć, prawda?

Jest jeszcze powód do opuszczenia stolika, nawet jeśli na oku nie mamy lepszego. Ilość graczy typu fish jest cały czas zmienna, ponieważ prędzej czy później – tacy gracze bankrutują i opuszczają stół. W takim wypadku powód naszej obecności przy stole także znika – lepiej wtedy zamknąć obecny stolik i poszukać lepszej gry. Dlatego właśnie większość regularnych graczy gra wiele stołów. Kiedy grasz na czterech stołach, możesz spokojnie opuścić dwa z nich i nie będziesz się zanudzał na śmierć czekając na dobre karty.

Ostatnim powodem do zmiany stolika jest podążanie za kiepskimi graczami.

Istnieje wiele powodów dlaczego nie powinieneś często zmieniać stolika. Dużo osób traci koncentrację, kiedy muszą skupić się na wyborze stolika zamiast na grze. Musisz zadać sobie także pytanie, czy warto tracić wszystkie informacje na temat graczy przy obecnym stole, tylko po to żeby minimalnie zyskać przewagę na innym. Należy także zwrócić uwagę na table image, czy to jak postrzegają nas inni gracze przy stole – jeśli jesteś zwycięzcą i gracze szanują Twoje zagrania raise, masz zdecydowanie większe pole manewru. Respektu nie możesz zabrać razem ze sobą do innego stolika.